Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Αχ Ελλάδα. ΄΄Έφυγε΄΄ ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ



Μια Κυριακή, ποιος το περίμενε πως θα ταν Κυριακή. Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ο Νικόλας Παπάζογλου.

Σαν ένας αρχαίος ραψαδός ο Νικόλας πέρασε από όλη την Ελλάδα, από όλα τα Βαλκάνια και μάγεψε όποιον τον άκουσε. Μια φιγούρα που αντιποροσώπευε την αιώνια εφηβεία, ευγενική και ταυτόχρονα δυναμική και καταλυτική για να μας κάνει να ερωτευόμαστε, να ονειρευόμαστε και να ταξιδεύουμε σε κόσμους εξωτικούς, έφυγε αθόρυβα, δίχως να κάνει κανέναν να ανησυχήσει για την ενδεχόμενη απώλεια του.

Απροετοίμαστοι πιαστήκαμε όσοι δεν γνωρίζαμε για την βαρύτητα της κατάστασής του και μιάζει η είδηση σαν μακάβριο σχέδιο κάποιου ανώτερου ή κατώτερου όντος που του έλλειπε άλλη μια φωνή για να ολοκληρώσει το σχήμα του, στον πάνω ή κάτω κόσμο. Ο Ρασούλης ούτε μήνα δεν άντεξε δίχως το φιλαράκι του και του ετοίμασε νέα τραγούδια που περίμεναν τον ερμηνευτή τους.

Αχ Ελλάδα, δεν σε φτάναν οι συμφορές σου και η μιζέρια σου, σήμερα έγινες ακόμα πιο φτωχή. Αυτοί που μεγάλωσαν ή ωρίμασαν ακούγοντας αυτόν τον άνθρωπο, ίσως νιώθουν την απώλεια ενώς μεγάλου κομματιού της νεανικής τους περιόδου, που είχε συνδεθεί με τον Νικόλα.

Ευτυχώς που η τεχνολογία μας βοήθησε και έχουμε τον Νικόλα συνέχεια κοντά μας και θα τον ακούμε και θα γυρίζουμε πίσω, στην εποχή των ονείρων, του έρωτα  και της ελπίδας.

Αντίο και καλή συνέχεια Νικόλα. Το κόκκινο φουλάρι σου μπορεί να χαιρέτησε το κόσμο αυτό αλλά πάντα θα είναι η εικόνα σου και η φωνή σου στις καρδιές μας. Αντίο.

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

Μάθημα ζωής από μία 12χρονη

Μία σπάνια πάθηση, που δεν επιτρέπει στα πόδια της να αναπτύσσονται και να ανταποκρίνονται ανάλογα με το υπόλοιπο σώμα της, οδηγεί μία 12χρονη μαθήτρια στον ακρωτηριασμό του αριστερού της ποδιού. Η εναλλακτική της επιλογή θα ήταν αρχικά να υποβληθεί σε επέμβαση μερικού ακρωτηριασμού και των δύο ποδιών. Η μικρή Αλίσια Κρουκ πριν περάσει την πόρτα του χειρουργείου έχει σαν τελευταία επιθυμία μία τελευταία συμμετοχή με την ομάδα μπάσκετ του σχολείου της. Κι αυτή έγινε πραγματικότητα.

Το κοριτσάκι από το Μίσιγκαν, με απίστευτη για την ηλικία της ωριμότητα και αντίληψη του προβλήματός της, έδωσε μαθήματα ζωής σε όλους. Απλώς δείτε πώς αντιμετωπίζει τη δύσκολη για αυτή πραγματικότητα...

«Είδα ένα όνειρο με μία ακρωτηριασμένη μητέρα να παρακολουθεί τα παιδιά της να παίζουν ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Αυτό είναι το δικό μου σώμα, το δικό μου πόδι, η δική μου ζωή και ξέρω πως ο Θεός μού έστειλε μήνυμα για την απόφασή του. Επέλεξα να γίνω μελλοντικά μια μητέρα που θα μπορεί να παίζει με τα παιδιά της. Όταν μεγαλώσω θέλω να παίζω με τα παιδιά μου κι όχι να είμαι θεατής. Δεν θέλω να έχω πόδια που είναι στο μισό μέγεθος από το φυσιολογικό. Και ήθελα να παίξω σε έναν κανονικό αγώνα μπάσκετ, για να δείξω κάποια μέρα στα παιδιά μου πως αγωνιζόμουν κι εγώ και με τα δύο πόδια! Πείτε σε όλα τα παιδιά πως όσο διαφορετικός κι αν είσαι, όποιος κι αν είσαι, ο Θεός είναι αυτός που σε δημιούργησε και είσαι όμορφος με κάθε τρόπο».

Το ερασιτεχνικό βίντεο τραβήχτηκε από τον περήφανο παππού της μικρής στον τελευταίο αγώνα της...

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Μαύρη μέρα για τον ελληνικό πολιτισμό






Όταν ήμουν παιδί και πήγαινα στο δημοτικό, πάντα οι καλοί μας δάσκαλοι, που ήθελαν να μας κάνουν να διαθέτουμε κριτική σκέψη, μας έλεγαν για ότι διαβάζουμε να κοιτάμε πάντα πίσω από τις γραμμές και δίκιο είχαν.

Βέβαια ένας στους χίλιους, και πολλούς λέω, κατάφερναν να αναπτύξουν αυτή την ικανότητα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, γιατί οι κρατούντες ποτέ δεν είχαν τέτοιο σκοπό. Αν τυχόν τελικά το κατάφερνες, και ανέπτυσες ως ένα επίπεδο την κρίτική σου σκέψη, τότε την πάταγες. Κατευθείαν έμπαινες σε μια κατηγορία του απροσάρμοστού ή του αντιδραστικού, που το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να ξεχωρίζεις από τα κοπάδια των τυπικών ή καλών παιδιών.

Πάντως μια "αλήθεια" δεν αμφισβητούσε εύκολα σχεδόν κανένας, το ότι η ελλάδα ποτέ δεν είχε επιθετικούς και ιμπερεαλιστικούς σκοπούς προς τα άλλα γειτονικά ή μη κράτη και ότι πάντα είμασταν και θα είμαστε τα θύματα της ιστορίας. Οι καλοί άνθρωποι που πάντα συμμετείχαμε σε δίκαιους πολέμους, πολέμους που μας καλούσε η μοίρα μας και η ηρωικότητα μας, για το καλό των συμμάχων και του δικαίου.

Ε λοιπόν, σήμερα έγινε ξεκάθαρο, ότι η παραμύθα αυτή που τρώγαμε χρόνια τώρα από τα αντικειμενικά βιβλία της ένδοξης ιστορίας μας ήταν φτιαγμένη για το ναρκισιστικό "εγώ" μας. Για να μην νιώθουμε ενοχικά και για να μην αντιδρούμε στις καλές και αγαθές προθέσεις των κυβερνόντων μας.

Ο σημερινός πρωθυπουργός μας, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός μας, ο ένας από του εκατό πιο σοφούς εν ζωή ανθρώπους, ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς, κήρυξε και συμμετέχει μαζί με τους υπόλοιπους φίλους του λυτρωτές των αδικημένων, τον πόλεμο στον Λιβυο Λαό, με πρόσχημα την σωτηρία των δημοκρατικών πολιτών. Δεν λέω ότι ο Καντάφι δεν είναι ένας δικτάτορας και αυτός ή το λιγότερο παράφρων, φαίνεται και εμφανισιακά, αλλά για να φάμε τον Καντάφι θα φάμε και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Λίβυους;

Με πιο δικαίωμα σε μια τόσο δύσκολη στιγμή του ελληνικού κράτους, με την φτιαχτή τους κρίση, που έχει φορτωθεί στον ελληνικό λαό και μόνο, δρα με τέτοιο ιμπερεαλιστικό τρόπο, εναντίον ενός φίλου λαού, που θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα μόνος του. Γιατί να υποτιμάμε έτσι τους λαούς και να θεωρούμε ότι εμείς ξέρουμε πως έρχεται η δημοκρατία και τους επιβάλουμε σκοτώνοντάς τους τον δικό μας τρόπο επιβολής της.

Ο εμφύλιος σίγουρα είναι ο πιο σκληρός, ανελέητος και τραγικός πόλεμος που μπορεί να συμβεί στην ιστορία ενός λαού, αλλά δεν λύνονται αυτά τα ζητήματα με άλλους κατοχικούς και ξενόφερτους πολέμους, που δεν έχουν ούτε ένα ηθικό σκοπό, παρα μόνο το κέρδος και τα λάφυρα.

Αυτός ο πόλεμος είναι ξεδιάντροπος και λαφύροθηρικός. Είναι μια μαύρη μέρα για τον πολιτισμό μας και την ιστορία μας. Μας άγουν και μας φέρουν για ένα ψίχουλο από την ένοπλη ληστεία αυτή. Με πιο δικαίωμα θεωρούμε ότι με πόλεμο ξενόφερτο, μπορούμε να τους προσφέρουμε δημοκρατία. Είναι σαν τους νόμους που θεσπίζουν οι αρτημελείς για τους αναπήρους. Κρίνουν οι τυπικοί για το πως θα ζουν οι μη τυπικοί, σε ένα κόσμο φτιαγμένο στα μέτρα τους, που δεν χωρά τίποτα το διαφορετικό. Αυτοί θεωρούν ότι ξέρουν τι είναι λογικό και πρέπον, για αυτόν που δεν μπορεί να ζήσει ανεξάρτητος από την χάρη τους.

Έτσι το μόνο που θα καταφέρουμε με την σημερινή απόφαση, για ενεργή δράση σε αυτό το έγκλημα των πολιτισμένων κατά των απολίτιστων και ανήμπορων είναι να τιμωρηθούμε από την θεία πρόνοια της ισορροπίας και το αίμα των αθώων να πέσει στα κεφάλια των παιδιών μας, όχι με την θρησκευτική έννοια, αλλά με την νομοτελειακή, που μόνο η φύση του δικαίου ξέρει.

Ελληνικέ λαέ και φίλε Ευρωπαίε, δώσε επιτέλους ένα τέλος στους δολοφόνους εξουσιαστές σου, που με την ψήφο σου σε εμπλέξαν στις εγκληματικές αποφάσεις τους. Πάρε την ζωή στα χέρια σου και δίξε σεβασμό στο μεγαλείο της φύση σου. Άνθρωποι είμαστε για να αγαπάμε τους ανθρώπους μας και όχι να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου και τίμιου ανθρωπάκου. Γίνε άνθρωπος, φορέας πνευματικότητας και ανεξαρτησίας. Δείξε έλεος στον εαυτό σου. Δεν είσαι αυτός που νομίζεις, είσαι σίγουρα πολύ καλύτερος.

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Είμαστε ένα ακόμα πείραμα. Έγινε στην Αργεντινή, τώρα το ζούμε εμείς. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


tvxs.gr | Memoria del Saqued
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Oλόκληρες σειρές και επεισόδια online.


Ένα ντοκιμαντέρ για την πολιτική και οικονομική πορεία της Αργεντινής, που οδήγησε στην χρεοκοπία και την αιματηρή εξέγερση του 2001.

Παρουσιάζει με άμεσο και μεστό τρόπο η δράση του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου καθώς και ο εγκληματικός ρόλος του ΔΝΤ και της Παγκόσμια Τράπεζας στη πολύπαθη χωρα.

Τα «τσακάλια» και οι ντόπιοι πολιτικάντηδες κατάφεραν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να οδηγήσουν εναν λαο στην απόλυτη ενδοια και εξαθλίωση. Ένα λαό περήφανο που τέλος βρήκε το κουράγιο να εξεγερθεί και να πει «φτάνει πια»!

www.tvxs.gr

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Hasta siempre



Επειτέλους αδέρφια έρχεται η ώρα της αντίστασης κατά των απάνθρωπων και ιμπερεαλιστικών συμφερόντων που μας κυβερνούν και καταπιέζουν κάθε όνειρό μας. Μην πανικοβάλλεστε από την τρομοκρατία που μας έχουν στήσει. Ο φόβος και ο τρόμος τους, τους εκθέτει καθημερινά και τα σχέδια τους πια αποκαλύφθηκαν. Η τρομοκρατία που προσπαθούν να περάσουν τις τελευταίες μέρες δεν θα μας κάμψει το ήθικό μας, για να πάρουμε αυτά που μας ανήκουν. Πείτε ένα όχι στα σχέδια τους και αντισταθείται δημοκρατικά με όλες σας τις δυνάμεις.

Αυτισμός: Διάγνωση και πρώιμη παρέμβαση

Η Άννα Ντάντσενκο, Ψυχολόγος - Θεραπεύτρια - Σύμβουλος Οικογενείας, Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (Αυτισμός) Μαθησιακές Δυσκολίες - Δυσλεξία, απαντά στο Υγείαonline.gr, σε επίκαιρα ερωτήματα που απασχολούν τους γονείς σχετικά με τη διαταραχή του αυτισμού.



Ο αυτισμός είναι μία διαταραχή μυστήριο, καθώς πολλά αναπάντητα ερωτηματικά υπάρχουν ακόμα γύρω από την αιτιοπαθογένεια του, την αντιμετώπισή του και την εξέλιξή του. Τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μία αύξηση στη διάγνωση της αυτιστικής διαταραχής της τάξης 26% ετησίως, ωστόσο δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό οφείλεται σε πραγματική αύξηση των αυτιστικών κρουσμάτων ή απλά στη βελτίωση των διαγνωστικών κριτηρίων.

Η επιστημονική κοινότητα έχει βάλει τον αυτισμό στο μικροσκόπιο και αναζητά απαντήσεις σχετικές με την εμφάνιση του, το πώς θα αντιμετωπιστεί και πως μπορεί να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των αυτιστικών παιδιών και πως μπορούν αυτά να ενταχθούν ομαλότερα στην κοινότητα. 

Παρόλα αυτά, η ενημέρωση που λαμβάνει ο πολίτης σχετικά με τον αυτισμό είναι ελάχιστη. Συνέπεια αυτής της πραγματικότητας είναι, οι γονείς αν και παρατηρούν αποκλίνουσες συμπεριφορές στα παιδιά τους πολύ νωρίς, απευθύνονται σε ειδικούς πολύ αργότερα. 

Δυστυχώς στον αυτισμό ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος και μετράει εναντίον της διαταραχής, δίνοντας το περιθώριο στο παιδί να «αποσυρθεί»  πολύ και να δημιουργήσει μεγάλα ρήγματα στην επικοινωνία του με το περιβάλλον του. Ως εκ τούτου η θεραπευτική παρέμβαση καθίσταται εξαιρετικά δύσκολή και οι ειδικοί δυσκολεύονται να βοηθήσουν αποτελεσματικά τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Πότε πρέπει οι γονείς να παρατηρούν τη συμπεριφορά του παιδιού τους και τι πρέπει να προσέχουν;

Εξ ορισμού η Αυτιστική Διαταραχή εμφανίζεται πριν την ηλικία των 3 ετών. Συνήθως οι γονείς των παιδιών με αυτισμό αναφέρουν ότι παρατηρούν αποκλίσεις στη συμπεριφορά του παιδιού  πολύ νωρίτερα από αυτήν την ηλικία. Ωστόσο, λόγο της κακής πληροφόρησης σπάνια δίνουν σημασία στις αποκλίσεις αυτές, παρά μόνο όταν είναι πια παγιωμένες και πολύ στιγματιστικές για το παιδί και το περιβάλλον του.

Ενδεικτικά αναφέρονται  κάποιες χαρακτηριστικές συμπεριφορές - ή ακόμα πιο σωστά η απουσία κάποιων συμπεριφορών:

1) Απουσία δακτυλοδειξίματος για να διεκδικήσει κάποιο επιθυμητό αντικείμενο (δεξιότητα που αναπτύσσεται φυσιολογικά από τον 9ο έως τον 14ο μήνα).
2) Απουσία βλεμματικής  παρακολούθησης του ενηλίκου  (δεξιότητα  που επίσης αναπτύσσεται στο διάστημα μεταξύ 9ου και 14ου μήνα).
3) Απουσία συμβολικού παιχνιδιού (ως συμβολικό παιχνίδι ορίζεται η ικανότητα του παιδιού να χρησιμοποιεί αντικείμενα του περιβάλλοντός του για να μιμηθεί πράξεις ενηλίκων της καθημερινότητας του).

Βάσει των ερευνώ που έχουν γίνει σχετικά με το θέμα αυτό, προκύπτει ότι τα βρέφη που δεν έχουν αναπτύξει καμία από τις παραπάνω δεξιότητες κατατάσσονται στην ομάδα υψηλού κινδύνου, δηλαδή ότι μπορούν να εμφανίσουν αυτιστική διαταραχή κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης τους.

Ως προς την πρόγνωση του αυτισμού η επίσημη θέση της επιστήμης είναι ότι ναι μεν είναι χρόνια διαταραχή, αλλά οι μεγάλες ατομικές διαφορές του κάθε ατόμου καθιστούν την πρόβλεψη αδύνατη.  Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι μία αναπτυξιακή διαταραχή.  Αυτή σημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση διαφορετικοί τομείς της ανάπτυξης  διαταράσσονται και η κλινική εικόνα του κάθε αυτιστικού παιδιού είναι τόσο διαφορετική όσο διαφορετικοί είναι όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους.

Ωστόσο ή θεραπευτική έκβαση του κάθε περιστατικού εξαρτάται από του εξής παράγοντες:

α) Το δείκτη νοημοσύνης του παιδιού. (ο χαμηλός μη-λεκτικός δείκτης είναι κακός προβλεπτικός παράγοντας).

β) Η ηλικία έναρξης θεραπευτικής παρέμβασης. Όταν η παρέμβαση ξεκινήσει πριν την ηλικία των 5 ετών υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες θετικής έκβασης απ ότι όταν ξεκινάει σε μεγαλύτερη ηλικία (Fenske, Zalenski, Krantz & McClanahhan, 1985).

γ) Την εντατικότατα του θεραπευτικού προγράμματος. Όσο περισσότερες είναι οι ώρες της θεραπευτικής παρέμβασης τόσο θετικότερα τα θεραπευτικά αποτελέσματα. (Lovaas 1987).

δ) Τη μεθοδολογία της θεραπευτικής παρέμβασης.  Η θεραπευτική προσέγγιση που θεωρείται κατεξοχήν αποτελεσματική  για τον Αυτισμό, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της διαταραχής είναι η συμπεριφοριστικού τύπου  παρέμβαση (Rapin,1997 Rutter 1985b).

ε) Τη συμβολή του οικογενειακού περιβάλλοντος. Ο βαθμός συμμετοχής της οικογένειας είναι καθοριστικής σημασίας, εφόσον στον αυτισμό χρειάζεται παρέμβαση σε όλους τους τομείς της ζωής του παιδιού.  Τα θεραπευτικά αποτελέσματα υποχωρούν όταν απέχει η οικογένεια από τη θεραπευτική πράξη, ενώ αυξάνονται με την ουσιαστική συμμετοχή  των μελών της οικογένειας (Mullen & Frea, 1995).

Σε ποιόν ειδικό να απευθυνθούν οι γονείς για τη διάγνωση;

Οι παιδίατροι, παιδοψυχίατροι και οι αναπτυξιολόγοι είναι οι ειδικοί για να κάνουν τη διάγνωση, ωστόσο η επιλογή του ειδικού πρέπει να γίνεται με προσοχή. Ο ειδικός που θα αξιολογήσει το παιδί πρέπει να έχει σημαντικής πείρα-εκπαίδευση σε θέματα Αναπτυξιακών Διαταραχών.

Σε ποιόν ειδικό να απευθυνθούν οι γονείς για την παρέμβαση;

Εφόσον γίνει η διάγνωση ότι το παιδί είναι σε ομάδα υψηλού κινδύνου για να αναπτύξει αυτή τη διαταραχή, ο ιατρός παραπέμπει συνήθως σε:

•    Λογοθεραπευτή
•    Ψυχολόγο
•    Ειδικό παιδαγωγό

Αυτές είναι οι τρεις βασικές ειδικότητες που μπορούν να παρέμβουν θεραπευτικά. Αλλά και εδώ θέλει πολύ μεγάλη προσοχή στην επιλογή του ειδικού καθώς η ειδίκευση-εκπαίδευση  στον αυτισμό είναι απαραίτητη προκειμένου να υπάρξουν σημαντικά και ποιοτικά θεραπευτικά αποτελέσματα και σωστή καθοδήγηση της οικογένειας.

Άννα Ντάντσενκο
Ψυχολόγος - Θεραπεύτρια - Σύμβουλος Οικογενείας
Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (Αυτισμός)
Μαθησιακές Δυσκολίες - Δυσλεξία

e-mail: adantsenko@yahoo.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

http://www.ygeiaonline.gr/

Εργασιακή Υγεία

Η Εργασιακή Υγεία είναι ένας ξεχωριστός κλάδος της Υγείας, ο οποίος έχει ως αντικείμενό του την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Επικεντρώνεται κυρίως στην πρωτογενή πρόληψη από τους κινδύνους και τις στρεσογόνες συνθήκες της εργασίας.




Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), αντιμετωπίζει την υγεία με μια ευρεία έννοια. Ορίζει ότι είναι η κατάσταση πλήρους φυσικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία αρρώστιας ή αναπηρίας. Υπό το πρίσμα αυτό, το υγιές εργασιακό περιβάλλον δεν είναι εκείνο στο οποίο υπάρχει απλά η απουσία επιβλαβών συνθηκών, αλλά εκείνο που διαθέτει συνθήκες που προάγουν την υγεία.

Αυτές μπορεί να είναι: συνεχής αξιολόγηση των κινδύνων, παροχή πληροφοριών και εκπαίδευσης σε θέματα υγείας, διαθεσιμότητα πρακτικών και δομών που προάγουν την εργασιακή υγεία.

Πιο αναλυτικά, η εργασιακή υγεία ορίζεται ως η προαγωγή και η διατήρηση της σωματικής, πνευματικής, ψυχικής και κοινωνικής υγείας των εργαζομένων στον υψηλότερο βαθμό, μέσω της πρόληψης, του ελέγχου των κινδύνων και της προσαρμογής της εργασίας στον εργαζόμενο, καθώς και του εργαζόμενου στην εργασία.
Προαγωγή της Υγείας στην Εργασία (Workplace Health Promotion)

Η προαγωγή της υγείας είναι η διαδικασία, η οποία καθιστά ικανό το άτομο να αποκτήσει έλεγχο και να βελτιώσει την υγεία του. Υπό αυτή την έννοια, ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον είναι εκείνο στο οποίο ο εργαζόμενος έχει κάνει την υγεία και την προαγωγή της υγείας του προτεραιότητά του και μέρος της εργασιακής ζωής του.
Σε μια πρόσφατη δημοσίευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με τίτλο «Παγκόσμια Στρατηγική για Εργασιακή Υγεία για όλους» (‘Global Strategy on Occupational Health for All'), παρατηρήθηκε ότι η εργασιακή υγεία αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παραγωγικότητα των εργαζομένων και της εταιρίας και είναι πολύ σημαντική για τη γενικότερη κοινωνικο-οικονομική και βιώσιμη ανάπτυξη.

Το κόστος σε οικονομικό και ανθρώπινο επίπεδο εξαιτίας του εργασιακού στρες, σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι η προαγωγή της υγείας στην εργασία μειώνει τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης και βελτιώνει την παραγωγικότητα των εργαζομένων, κάνει σαφές ότι στην ατζέντα όλων (εργοδοτών, εργαζομένων, πολιτείας) οφείλει να είναι η πρόληψη ασθενειών και η προαγωγή της υγείας.
Η Ψυχολογία της Εργασιακής Υγείας

Ο στόχος της ψυχολογίας της εργασιακής υγείας είναι να αναπτύξει, να διατηρήσει και να προάγει την υγεία των εργαζομένων άμεσα, καθώς και την υγεία των οικογενειών τους. Το πρωταρχικό ενδιαφέρον είναι η πρόληψη της ασθένειας ή του ατυχήματος, δημιουργώντας ασφαλή και υγιή εργασιακά περιβάλλοντα.
Εργασιακό Στρες

«Οι άνθρωποι ενοχλούνται όχι από τα πράγματα, αλλά από τον τρόπο που βλέπουν τα πράγματα», Επίκτητος (Εγχειρίδιον)
«Δεν υπάρχει τίποτα καλό ή κακό, εξαρτάται από τον τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε», Σαίξπηρ (Άμλετ, Πράξη ΙΙ, Σκηνή 2)

Εργασιακό στρες


Το εργασιακό στρες γίνεται με γρήγορους ρυθμούς η μοναδική αιτία ασθένειας στην εργασία και έχει επιπτώσεις τόσο για τον εργαζόμενο όσο και τον εργοδότη. Το Εργασιακό στρες εμφανίζεται, όταν οι απαιτήσεις και οι συνθήκες του περιβάλλοντος δεν αντιστοιχούν/ ταιριάζουν με τις ανάγκες, τις προσδοκίες και τις αξίες ή υπερβαίνουν την σωματική ικανότητα, τις δεξιότητες ή τις γνώσεις που απαιτούνται για να χειριστεί κανείς την κατάσταση.
Το στρες είναι μια εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει μια πολύπλοκη συναλλαγή του ατόμου με το περιβάλλον του. Σε αυτή τη διαδικασία, είναι σημαντικό να υπολογίσει κανείς τις ερμηνείες των ανθρώπων, καθώς και το γεγονός ότι η φύση του στρες είναι ένα φαινόμενο υποκειμενικής αντίληψης. Διαφορετικά είναι αδύνατον να γίνει αντιληπτό, γιατί κάποιοι άνθρωποι παρουσιάζουν αρνητική συμπεριφορά σε κάποια γεγονότα, ενώ άλλοι δεν αντιδρούν καθόλου ή αντιδρούν σε άλλα γεγονότα.

Το στρες συχνά συγχέεται με την πρόκληση. Όμως, οι δύο αυτές έννοιες δεν είναι ίδιες. Η πρόκληση κινητοποιεί σωματικά και ψυχολογικά και δίνει κίνητρο σε κάποιον να μάθει καινούριες δεξιότητες και να βρίσκεται σε μια συνεχή ανάπτυξη και εξέλιξη. Όταν κάποιος αντιμετωπίσει μια πρόκληση νοιώθει ικανοποίηση. Αυτό, κάνει την πρόκληση ένα σημαντικό συστατικό της υγιούς και παραγωγικής εργασίας. Η σημασία της πρόκλησης στην εργασία βρίσκει αντιστοιχία στη φράση «λίγο στρες σου κάνει καλό».
Επιπτώσεις εργασιακού στρες
Για τους εργαζόμενους, η χρόνια έκθεση σε στρεσογόνες συνθήκες, όπως ο φόρτος εργασίας, η αμφισβήτηση του ρόλου, η επαγγελματική στασιμότητα, η μειωμένη υποστήριξη από τον προϊστάμενο, χαμηλού βαθμού συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ανασφάλεια και πολλά ακόμη σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα υγείας.
Σε σωματικό επίπεδο: αϋπνίες, πονοκέφαλοι, ορμονικές διαταραχές, δερματολογικά προβλήματα, μυοσκελετικές παθήσεις
Σε ψυχολογικό - συναισθηματικό επίπεδο: συναισθηματική εξουθένωση, απώλεια όρεξης, κακή διάθεση, κατάθλιψη, συγκρούσεις στο σπίτι
Σε εργασιακό επίπεδο: μείωση παραγωγικότητας & απόδοσης, συχνές απουσίες, ατυχήματα, κακές σχέσεις με συναδέλφους/προϊσταμένους/ υφισταμένους, μείωση δέσμευσης/αφοσίωσης στην εταιρία.















ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ
1. Διαχείριση του στρες και προαγωγή της υγείας στην εργασία
Στόχος

Στόχος του προγράμματος είναι, οι συμμετέχοντες να αναγνωρίσουν, να ονομάσουν και να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους ως προς την εργασία τους και να καταλάβουν πώς μπορούν να τα αξιοποιήσουν για να βελτιώσουν την επαγγελματική απόδοση, την προσωπική τους ζωή τους, αλλά και να βρουν ισορροπία στην επαγγελματική και οικογενειακή ζωή.
Απευθύνεται

Σε στελέχη επιχειρήσεων, τα οποία δεν έχουν ευχάριστα συναισθήματα ως προς την εργασία τους, νοιώθουν πιεσμένοι και αγχωμένοι, αλλά και που επιθυμούν την αλλαγή και την ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.
Περιεχόμενα
• Εργασία & εργασιακή ζωή - διαφορές της σύγχρονης κοινωνίας με το παρελθόν, ποια η θέση της γυναίκας.
• Τι εννοούμε με τους όρους «υγεία», «εργασιακή υγεία», «υγιής εταιρεία»
• Εργασιακό στρες
• Πηγές στρες & εργασιακού στρες - ατομικοί παράγοντες (παράγοντας προσωπικότητα & ατομικές διαφορές), εργασιακοί παράγοντες, εργασία & οικογένεια. Πώς μεταφέρεται το στρες από την εργασία στην οικογένεια, αλλά και από την οικογένεια στην εργασία.
• Στρες & περιβάλλον - σχέση ατόμου & περιβάλλοντος. Ο καθένας αντιδρά διαφορετικά στην ίδια περιβαλλοντική συνθήκη (π.χ. εργασιακή πίεση). Γιατί; Σε ποια κατηγορία ανήκετε; Πώς μπορείτε να το χειριστείτε;
• Τι σημαίνει αγχώδης άνθρωπος;
• Επιπτώσεις στρες - στο άτομο, την εταιρεία, & την οικογένεια
• Αντιμετώπιση εργασιακού στρες - από τη μεριά της εταιρείας, από τη μεριά του ατόμου
• Πρακτική τεχνικών χαλάρωσης
2. Ενίσχυση της ομαδικότητας (και της απόδοσης) των εργαζομένων
«Με τη συνεργατικότητα κερδίζει και ο εργαζόμενος και ο εργοδότης»
Διάρκεια: 4 ώρες
Περιεχόμενο: 4-6 Βιωματικές ασκήσεις
Κατηγορία: Ενδοεπιχειρησιακό

Απευθύνεται:

i. Σε εργαζομένους που εργάζονται στην ίδια ομάδα και καλούνται να φέρουν εις πέρας κοινό έργο
ii. Σε εργαζομένους που εργάζονται στην ίδια ομάδα και δεν καλούνται να φέρουν εις πέρας κοινό έργο (π.χ. ασφαλιστές, πωλητές)
Στόχος των ασκήσεων (σε πρώτο επίπεδο):

•    Να μάθει και να ονομάσει το κάθε άτομο τι προσφέρει στα άλλα μέλη της ομάδας.
•    Να αναγνωριστεί η αξία αυτού που προσφέρει.
•    Να καταλάβει το άτομο αν αυτό που δίνει στα υπόλοιπα μέλη είναι πραγματικά αυτό που πίστευε το ίδιο.
•    Να ανακαλύψουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους σε σχέση με τις αξίες τους στην εργασία.
Στόχος των ασκήσεων (σε δεύτερο επίπεδο):

•    Αναγνώριση των θετικών στοιχείων του ατόμου.
•    Ενίσχυση του θετικών στοιχείων του ατόμου.
•    Ενίσχυση του κινήτρου «δίνω».
•    Διαχωρισμός αυτού που πραγματικά δίνει το άτομο από αυτό που πίστευε ότι προσφέρει (εικόνα που πιστεύει το άτομο με τον εαυτό του VS πραγματική εικόνα).
•    Αναγνώριση από τα άτομα των στοιχείων που δεν τους αρέσει στον εαυτό τους και που βλέπουν οι άλλοι.
•    Ενίσχυση της αυτοεκτίμησης
Απώτερος στόχος:

Ο καθένας κερδίζει από το καλά στοιχεία του άλλου
•    Ενίσχυση των «καλών» στοιχείων του καθενός
•    Ενίσχυση της «δοτικότητας»
•    Αύξηση της ομαδικότητας
•    Βελτίωση της απόδοσης της ομάδας

Πληροφορίες - Εγγραφές Τηλ: 2109956190
Εισηγήτρια σεμιναρίου:
Τριανταφυλλιά Χαρίλα, Ψυχολόγος, MSc Εργασιακή υγεία,
Ειδίκευση στη Συστημική - Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία
Διεύθυνση: Κύπρου 6 - Αργυρούπολη

e-mail: fxarila@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
www.kepsy.gr

Επιμέλεια θέματος: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline