Για να μην ξεχνιόμαστε!!!

 

 

Ακολουθεί ηχητικό απόσπαμα, από το βιβλίο του Τάσου Βουρνά, Ιστορία της Νεότερης και Σύγχρονης Ελλάδας - Εμφύλιος, Τόμος 4ος.

Η ηχητική παραγωγή έγινε από την δανειστική βιβλιοθήκη ομιλούντων βιβλίων του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος. Διαβάζει η Αθηνά Τσάση

Επιλέχθηκε μικρό απόσπασμα, όπου ντύθηκε από εικόνες, για να τιμήσουμε την μνήμη της ηρωίδας δασκάλας Πέπης Καραγιάννη  και όλων των γυναικών του κόσμου που αντιστέκονται σε κάθε μορφή βίας και αυταρχισμού.

 

Να θυμηθούμε ότι οι θηριωδίες που βλέπουμε από τους τζιχαντιστές ή άλλους θεότρελλους συμμορίτες συνέβησαν και εδώ πριν περίπου εξήντα χρόνια. Όλα αυτά είναι πάθη παλαβών και μισαλλόδοξων τεράτων, πουν φαίνεται να ακολουθούν εκτός από την μούρλα τους και το μίσος τους για κάθετι ελεύθερο και διαφορετικό, να ακολουθούν και κάποιο εγχειρίδιο δράσης. Στην παγκόσμια ιστορία έχουν εφαρμοσθεί, εφαρμόζονται και ελπίζουμε να μην ξανα εφαρμοσθούν εγχειρίδια τέτοια, γραμμένα από τις λεγόμενες πρωην αυτοκρατορίες και μεγάλες δυνάμεις. Παίζουν συνεχώς τον ρόλο του Σωτήρα, Φονιά, Σωτήρα και πάει λέγοντας και ενώ οι λαοί σφάζονται και διαλύονται κάτω από τα συμφέροντά τους. Τα σχέδια τους πάντα βλέπουμε ότι τα υλοποιούν οι τάχα καθαροί  εθνικοί και πατριώτες και μισητές κάθε ελεύθερου πνεύματος. Οι πιο στιγνοί πάντα εγκληματίες είναι αυτοί που πουλούν εθνικοφροσύνη και τρομοκρατούν, δολοφονούν και βασανίζουν και βιάζουν με πρόσχημα την κάθαρση από τους προδότες και αλλόπιστους.

 

 

 

 

ΦΟΥΛ ΣΚΟΤΑΔΙ. ΦΟΥΛ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΦΟΥΛ ΦΡΙΚΗ

Εποχές σκοτεινές, εποχές απάνθρωπες, εποχές σκληρές, εποχές τρελές.
Χαμός παντού. Κάθε στιγμή και μια θηριωδία διαδραματίζεται μπροστά μας, πίσω μας, πλάι μας.
Ειδήσεις μόνο με φρικαλεότητες. Πτώματα εδώ και εκεί. Παιδιά να θάβονται κάτω από ερείπια που πριν λίγο ήταν το σπίτι τους, γυναίκες, μάνες να βιάζονται, να λιθοβολούνται, να κατατρέχονται από θηρία. Άνδρες να σφάζουν, να σφάζονται και να απαγχωνίζονται για τρομοκρατικό παραδειγματισμό. Ανθρώπινος πόνος και φόβος και απάνθρωπος παραλογισμός. Θρησκείες, παραθρησκίες, πίστη, απιστία, οράματα σχιζοφρενών, πλούτος, φτώχεια, παιδεία, μυθοπλασία, όλα  θα μας στείλουν στα τρελοκομεία.

Τι εποχές ζούμε; Πάντα ο άνθρωπος θηρίο ήταν, άλλα ήρθαν συστήματα που παρήγαγαν κάποιο πολιτισμό, κάποια δυνατότητα εξανθρωπισμού μας. Εν τέλει, που καταλήγουμε; Πόσο ακόμα θα διαρκέσει ο μεσσαίωνας, που κάποιοι πίστεψαν ότι είχαμε βγει. Εν τέλει, που καταλήγουμε;

Καταλήγουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες επιλογής απάνθρωπης θέσης απέναντι στην σκοτεινή αυτή εποχή και μια πολλή μικρότερη κατηγορία που έχει χρέος να δράσει.

Μια κατηγορία λοιπόν, είναι αυτοί που συμμετέχουν άμεσα στην θηριωδία, δηλαδή κλωτσάνε κομμένα κεφάλια ως να είναι μπάλα ποδοσφαίρου, δυτικοί που πηγαίνουν τα παιδιά τους στην Συρία ή στο Ιράκ για να εγκλιματιστούν σε αυτή την κατάσταση και βγάζουν selfie κρατώντας υπερήφανα την κάρα του εχθρού και ανεβάζοντάς την στο facebook. Είναι αυτοί που μισούν την γυναικεία ύπαρξη, τον έρωτα, τα όνειρα και λατρεύουν μόνο ιδέες και θεούς τιμωρούς και εκδικητικούς, που προσφέρουν θάνατο, βιασμούς, λιθοβολισμούς και πόνο ανείπωτο σε ψυχές που μοιραία υπομένουν το τραγικό τους τέλος, ως λύτρωση. Είναι η κατηγορία του θηρίου, είναι η κατηγορία που απλά δεν ορίζεται ανθρώπινης υπόστασης ύπαρξη. Είναι η ενσάρκωση του εφιάλτη.

Η άλλη μεγάλη κατηγορία είναι εκείνη που λέγεται εγωκεντρική, εγωπαθής, με κρίση μεγαλείου κατηγορία. Ανήκουν οι περισσότεροι σημερινοί άνθρωποι που τα ακούνε όλα αυτά με μια επιδερμική εγνοια, με μια επιδερμική ευαισθησία, που ορίζεται μέχρι και εγκληματική αδιαφορία. Οι περισσότεροι έχουν την εντύπωση ότι δεν έχουν σχέση με αυτά τα γεγονότα που ακούνε, αφού δεν είναι αποτέλεσμα πράξεων τους, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι και η απραξία είναι μορφή παθητικής πράξης. Έχουν πάθει το λιγότερο ανοσία στη θηριωδία, νομίζουν ότι είναι γεγονότα ή εικόνες από ταινίες του σινεμά. Είναι ο σημερινός άνθρωπος, που όλα γυρίζουν γύρω από το τομάρι του και αφού δεν έχει άμεσα το πρόβλημα αυτός, τότε θεωρεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Δεν έχει καμία δικαιολογία για την αδράνεια του. Η όλη αλήθεια όμως είναι ότι έχει μπλέξει άσχημα, διότι θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να εμπλακεί άμεσα σε σκηνικά που του στήνουν χωρίς βέβαια να το περιμένει, ενώ είναι ξεκάθαρα αναμενόμενο. Η συμμετοχή του στην καθημερινότητα είναι μόνο σε επίπεδο διεκπαιρεωτικό και να περνά η μέρα. Το μόνο που κάνει είναι να τρώει, να κοιμάται εαν τα καταφέρει από τις συνειδητές ή ασυνείδητες ενοχές του, να πληρώνει έξοδα, φόρους, και να βλέπει τηλεόραση. Ωραία έχτισε την φυλακή του. Τουλάχιστον έχουμε το κεφάλι μας, λέει.

Η τρίτη κατηγορία τέλος, είναι των ανθρώπων που παιδεύονται και κοπιάζουν να δουν τα πράγματα πιο σφαιρικά, να ψάξουν λύσεις και αλήθειες και να μην αφομιώνονται από την σημερινή κατάσταση. Είναι οι άνθρωποι που προσπαθούν να ανατρέψουν την παλλιδρόμηση σε στάδια εξάρτησης από τον θάνατο του άλλου, αλλά εξάρτησης από την ποιοτική εξέλιξη της ζωής του άλλου. Είναι αυτοί που ξέρουν ότι η ομαδική δουλειά εξελίσει τα πράγματα και εξανθρωπίζει τα θηρία. Είναι αυτοί που ξέρουν την αξία της ενσυναίσθησης και του συμπάσχω με τον συνάνθρωπο και που ξέρει ότι δεν υπάρχουν ανωτερότητες και ανέχεται και συνεργάζεται με την διαφορετικότητα. Είναι αυτός που δεν έχει στερεότυπα, δεν έχει παγκόσμιες αλήθειες και το μόνο που έχει είναι πίστη στην συνεχή αλλαγή ιδεών και απόψεων, ανοικτό μυαλό στην πορεία της ωριμότητας της ανθρωπότητας και του αυστηρίου ορίου απέναντι στην φρίκη των εικόνων που κατακλίζουν την καθημερινότητα του.Αυτή η κατηγορία είναι ίσως ιδεατή, αλλά νομίζω ότι έχουμε χρέος να εργαστούμε για να υπάρξει πραγματικά για να επέλθει ισορροπία. Να μπει ένα όριο ανάμεσα στην μανία του φονιά και στην κατάθλιψη του εγωπαθή. Δεν εθελοτυφλούμε ότι και αυτή η κατηγορία ανθρώπων από κάποια εσωτερική ανάγκη και εξωτερική απαντηση στη πραγματικότητα σωματοποιείται, αλλά έχει σκοπό την ειρήνευση των ανθρώπινων παθών.

Το παραπάνω κείμενο, δεν είναι τίποτα από την αρχή μια συζήτησης, αλλά και μια παρορμητική καταγραφή της φρικαλεότητας που βιώνουμε από το πρωί ως το βράδυ με τρομοκρατικές ειδήσεις από όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως από την ανατολή. Μπαίνουν ερωτήματα και για το τι ετοιμάζουν οι δυτικοί για παρέμβαση. Ο βομβαρδισμός τέτοιων ειδήσεων μήπως είναι και προετοιμασία για κάτι; Μας θυμώνουν και σωστά θυμώνουμε, για να δικαιολογήσουμε τις μετέπειτα λανθασμένες και σκόπιμες επιλογές τους; Σίγουρα κάτι σχεδιάζεται. Ρωσσία, Γερμανία, Αμερική, Ουκρανία, Κίνα, Μέση Ανατολή. Παντού φωτιές και όλες ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ κάπως μεταξύ τους. Μην παίξουμε το παιχνίδι τους. Μην γίνουμε εργαλεία τους.

 

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

Μύθος, Ποίηση, Έρωτας, Φως, Γυναίκα.
Αυγουστιάτικο φεγγάρι.
Σύμβολο συμβόλων.
Αγνότητα και πίστη.
Ρομαντισμός και πραγματικότητα.
Η απόδειξη ότι αν το ονειρευτείς, το ζεις.



















 

Με λίγα λόγια, λαμόγια. Ρε κάτι αριστεροί, προσκυνημένοι!!!

Έχουμε για άλλη μια φορά την επιβαιβέωση των στερεοτύπων. Δεν μιλάμε για συνωμοσιές, αυτά στον Λιακόπουλο. Κάποιος όμως στην Ελλάδα για να γίνει πρωθυπουργός, πρέπει να προσκυνήσει την Αμερική και τα ισχυρά λόμπυ της και ας το παίζει επαναστάτης, πρέπει να παντρευτεί και να κάνει παιδιά και ας μην είναι άξιος, πρέπει να λέει παραμύθια της συμφοράς για να ταϊσει τον λαό και τέλος πρέπει να πάει να προσκυνήσει στο Άγιο Όρος με όλες τις κάμερες μαζί και να προσκυνήσει τα θεία όσο άθεος και αν το παίζει. Δεν άφησε σύστημα απροσκύνητο ο αντάρτης.

Τα έκανε όλα ο τύπος και είναι έτοιμος να χρηστεί σωτήρας. Άντε και καλή καταστροφή. Εκλογές λείαν συντόμως. Πιο σύντομα από ότι φανταζόμαστε. Θα τελειώσουν άραγε οι διακοπές των Ελλήνων; Έρχεται πολύ ξύλο. ΑΜΉΗΗΗΗΗΗΗΝ. ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ, ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ, ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ.

Καλή δύναμη. Οι συμφωνίες κλείσανε και έπεσαν και οι υπογραφές.

Γάζα, η κόλαση επι γης!!!

                          

 
Πατέρα μου, αγαπημένε μου εσύ πατέρα,
μέχρι και σήμερα ήσουν η ασφάλεια μου,
μέχρι και σήμερα ήσουν ο άνθρωπος που φρόντιζε να ζω,
μέχρι και σήμερα έκανες ότι μπορούσες να με δεις μεγάλο,
μέχρι και σήμερα μπορούσες να με ονειρευτείς και να σε ονειρευτώ στο μέλλον,
δυστυχώς πατέρα μου, δεν μπόρεσα να προχωρήσω.
Συγχώραμε και συγχωρεμένος είσαι.
Συγχώραμε και συγχωρεμένος είσαι.
Συγχώραμε και συγχωρεμένος είσαι.
Ποιός ξέφυγε από την σφαίρα που ήταν για εκείνον;
Ποιός ξέφυγε από την καταστροφή της βόμβας, που μας προσφέρεται απλόχερα σε τούτη την κόλαση.
Ποιός ξέφυγε από την τρύπα με τα δηλητηριώδη φίδια, που περιμένουν να τον κατασπαράξουν ως θυσία για κάτι που δεν πρόλαβε να καταλάβει.
Δεν πρόλαβα να καταλάβω γιατί τόση φρίκη στα μέρη μας.
Δεν πρόλαβα να νιώσω παιδί πατέρα μου.
Γεννήθηκα νεκρός, χωρίς ψυχή.
Γεννήθηκα νεκρός, χωρίς ψωμί και νερό.
Γεννήθηκα νεκρός, χωρίς χαρά στα μάτια σας. Χωρίς χαρά στα μάτια μου.
Δεν πρόλαβα να παίξω, δεν πρόλαβα να παίξω, δεν πρόλαβα να παίξω και ουρλιάζω από πόνο.
Πατέρα μια χάρη σου ζητώ, μια χάρη τελευταία.
Μην της πεις της γλυκιάς μου μάνας ότι δεν θα γυρίσω.
Μην της πεις ότι δεν θα ξανακούσει την φωνή μου.
Μην της πεις ότι θα είμαι πια μόνο ανάμνηση.
Βρες τρόπο και πες της το καλύτερο παραμύθι που έχει πει ποτέ άνθρωπος.
Πες της το παραμύθι που δεν μου είπες εμένα.
Μην της πεις τίποτα για την φυγή μου. Θα σε μισήσει και δεν θα φταίει κανείς.
Θα σε μισήσει και θα μισήσει τη ζωή.
Πες της μόνο ότι θα κάνεις τα πάντα για τα αδέρφια μου, ξαδέρφια μου, φίλους μου.
Πες της ότι θα ζήσετε και θα ευτυχίσετε για όλα τα παιδιά της γειτονιάς, για όλα τα παιδιά της γης.
Πες της μόνο ότι θα κάνω τα πάντα για να ξαναδείτε το χαμόγελό μου.
Πες της μονάχα ότι την αγάπησα και ότι ένιωσα την αγάπη της.
Πες της να κλάψει και για τα παιδιά της άλλης όχθης και τότε θα με νιώθει ζωντανά,
στο μαξιλάρι της φιλί θα αφήνω.
Πες την ένα προσωρινό αντίο.
Γειά σου πατέρα. Θα κλείσω τα μάτια, μην φοβηθείς. Κουράστηκα λιγάκι.

                 

 

ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ - ΣΕΒΑΧ Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

Θάλασσα, θάλασσα. Φλογερή μου αγάπη.

 Μάνα και ερωμένη, φόνισσα και ζωοδόχε.

Αχ, βρε θάλασσα, γιατί να σε αγαπήσω;

Γιατί να σε αγαπήσω τόσο, όσο καμία δε μπορώ

και δίχως έλεος ζητώ και δίχως σημάδι απορίας,

να μου χαρίσεις με στοργή, να σε μισήσω ωστόσο,

για να μπορέσω από την αρχή, να ξανανιώσω φως,

από το έρεβος που κρύβεις, στη πιο βαθειά στιγμή μας. 

Νίκος Παπάζογλου -Όλοι δικοί μας είμαστε

Συμπλήρωσε τα παρακάτω κενά:



Εμπιστοσύνη είναι να ...........................................!

Έμπιστος είναι αυτός που ......................................!

Ασφάλεια νοιώθεις με άτομα που ........................................!

Αφήνεις τον έλεγχο όταν ..........................................................!

Το άγχος σου μπορεί να σε .....................................................!

Αντέχεις την μοναξιά σου, αλλά ...................................................!

Η ζωή είναι ένα/μια .........................................................................!



Τα τραγούδια τα έχουν πει όλα;