Απειληθήκαμε με εμφύλια σύρραξη από τα πολιτικά τσιράκια της πλουτοκρατίας!!!!! Λαέ μην ξεχνάς!!!!

 

 

Ακολουθεί ηχητικό απόσπαμα, από το βιβλίο του Τάσου Βουρνά, Ιστορία της Νεότερης και Σύγχρονης Ελλάδας - Εμφύλιος, Τόμος 4ος.

Η ηχητική παραγωγή έγινε από την δανειστική βιβλιοθήκη ομιλούντων βιβλίων του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος. Διαβάζει η Αθηνά Τσάση

Επιλέχθηκε μικρό απόσπασμα, όπου ντύθηκε από εικόνες, για να τιμήσουμε την μνήμη της ηρωίδας δασκάλας Πέπης Καραγιάννη  και όλων των γυναικών του κόσμου που αντιστέκονται σε κάθε μορφή βίας και αυταρχισμού.

 

Να θυμηθούμε ότι οι θηριωδίες που βλέπουμε από τους τζιχαντιστές ή άλλους θεότρελλους συμμορίτες συνέβησαν και εδώ πριν περίπου εξήντα χρόνια. Όλα αυτά είναι πάθη παλαβών και μισαλλόδοξων τεράτων, πουν φαίνεται να ακολουθούν εκτός από την μούρλα τους και το μίσος τους για κάθετι ελεύθερο και διαφορετικό, να ακολουθούν και κάποιο εγχειρίδιο δράσης. Στην παγκόσμια ιστορία έχουν εφαρμοσθεί, εφαρμόζονται και ελπίζουμε να μην ξανα εφαρμοσθούν εγχειρίδια τέτοια, γραμμένα από τις λεγόμενες πρωην αυτοκρατορίες και μεγάλες δυνάμεις. Παίζουν συνεχώς τον ρόλο του Σωτήρα, Φονιά, Σωτήρα και πάει λέγοντας και ενώ οι λαοί σφάζονται και διαλύονται κάτω από τα συμφέροντά τους. Τα σχέδια τους πάντα βλέπουμε ότι τα υλοποιούν οι τάχα καθαροί  εθνικοί και πατριώτες και μισητές κάθε ελεύθερου πνεύματος. Οι πιο στιγνοί πάντα εγκληματίες είναι αυτοί που πουλούν εθνικοφροσύνη και τρομοκρατούν, δολοφονούν και βασανίζουν και βιάζουν με πρόσχημα την κάθαρση από τους προδότες και αλλόπιστους.

 

 

 

 

Ξαναχτυπά το γερμανικό ZDF υπέρ της Ελλάδας! πως κερδίζει η Γερμανία από...

ΛΑΕ ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ. (ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ)

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΚΙΟΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ!!!!!!!!! ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΧΟΡΤΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΟΥΣ!!!!!!!!! ΑΝ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ...

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΝΕ;;;;;;;;;; ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΟΙ;;;;; ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΟΥΓΓΟΣ;;;;; ΑΠΛΑ ΓΑΒΓΙΖΕΙΣ ΠΟΛΥ ΛΑΕ ΚΑΙ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΓΑΥΓΙΖΕΙ ΔΕΝ ΔΑΓΚΩΝΕΙ!!!!

     Λαέ, εργάτη, φοιτητή, νοικοκυρά, άνεργε, Έλληνα, για άλλη μια φορά νοιώθεις την εξαπάτηση, την προδοσία, την ατιμία, την αδιαφορία.
     Για άλλη μια φορά διαλέγεις τον γλυκύτερο θάνατο, από την γλυκιά ζωή. Δίνεις κάθε φορά με την ψήφο σου την δύναμη σε ομάδες που στοχεύουν στην υποδούλωσή σου και στον θάνατό σου να διαχειριστούν την εντολή σου για ελευθερία και ζωή. Πως να γίνει αυτό;;;; Πως κάποιος που γεννήθηκε για να σε περάσει την όχθη του Άδη, να αποφασίσει να στρίψει και να σε πάει στα Ιλίσια Πεδία;;;;
     Νομίζεις ότι με τις φωνές σου θα αλλάξεις τον κόσμο;;; Όταν ένα παιδάκι ατυχήσει και γεννηθεί από γονείς βίαιους και αυταρχικούς, υπάρχει περίπτωση να ακούσουν τις κραυγές πόνου του και καταπίεσης του και να αλλάξουν συνείδηση ή πρακτική;;; Το μόνο που μπορεί να γίνει στο τέλος είναι φωνάζοντας να φας και καμία παραπάνω και ταυτόχρονα στο τέλος έχουμε ένα κατεστραμμένο ψυχολογικά παιδί. Ένα παιδί που θα επαναλάβει ότι έζησε ως ενήλικας στα παιδιά του. Η μόνη ελπίδα να μην κάνει παιδιά ή να σωθεί από ένα σύντροφο πιο υγιή, που μπορεί να του κλείσει κάποιες πληγές και να τον διδάξει αγάπη, γιατί τελικά η αγάπη διδάσκεται.
     Έτσι Λαέ, Έλληνα, είσαι τόσο άρρωστος, που το μόνο που κάνεις είναι να βρίσκεις συντρόφους που σου μοιάζουν, που τους θέλεις για να δικαιολογείς την αρρώστια σου και να την διαιωνίζεις. Ψάχνεις συντρόφους που δεν ξέρουν να αγαπάνε και να μάχονται για την εξέλιξη της ζωής. Ψάχνεις ερείπια και διαλυμένους για να ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς και να μην βλέπεις την δική σου προδοσία προς την ζωή.
     Ναι, είσαι προδότης και ξεφτίλας και μόνο προδοσία και εξευτελισμό ξέρεις να παράγεις. Είσαι πολύ παραγωγικός στην δημιουργία ξεφτίλας και υποτίμησης. Δικαιούσαι βραβείο για αυτό;;; Αξίζεις Ελευθερία και Δικαίωση;;; Δικαιούσαι Ελπίδα;;;;
     Δικαιούσαι πραγματικά με την ως τώρα πρακτική σου να κυλιέσαι στην λάσπη και να τρως τις σάρκες σου, σε ένα κόσμο που η ψευτιά σου καταστρέφει κάθε ακτίδα αλήθειας και ελπίδας.
     Τα συμπεράσματα ευκόλως βγαίνουν. Το ξέρεις και εσύ ότι όλα τα παραπάνω ισχύουν. Το ξέρεις ότι είσαι άνθρωπος που δεν αξίζεις καλύτερο μέλλον γιατί δεν έχεις δώσει μάχη για να έρθει, αντιθέτως δίνεις μάχη για να διατηρείς την σαπίλα σου.

     Η μόνη λύση;;;; Η μόνη αλήθεια;;;; Σήκωσε επιτέλους ανάστημα. Δώσε ένα τέλος. Αποφάσισε ότι κανένας δεν θα σε σώσει αν δεν θέλεις να συμμετέχεις στην οργάνωση της Σωτηρίας σου, της Σωτηρίας μας. Δες την ζωή σου με την ματιά ενός παιδιού που ήρθε να παίξει παιχνίδια συναρπαστικά. Μπες στην παρέα των παιδιών που σου τείνουν το χέρι και σου λένε να παίξεις μαζί τους και μην μένεις μόνο στην γωνιά σου. Ωραίο το ατομικό παιχνίδι αλλά τελειώνει γρήγορα και αφήνει μια αίσθηση βαρεμάρας. Το ομαδικό παιχνίδι, αλλάζει συνεχώς και είναι πολύ πιο φανταστικό.
     Οργανώσου. Συζήτα και ζήτα τι θες από την ζωή και για την ζωή. Σήκωσε το βλέμμα σου και πάρε ανάσες λύτρωσης. Δώσε την Δύναμή σου για το κοινό καλό και λάβε από τον κόπο σου. Μην χαρίζεις το αίμα σου στους βρυκόλακες. Γίνε αιμοδότης του λαού σου. Γίνε άνθρωπος της ζωής.

Η ζωή είναι απλή. Η αγάπη είναι απλή. Είναι συνθετο αυτό!!!

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΝΟΥ, ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΝΑΓΚΑΊΑ, ΒΑΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΕΡΩΤΑ, ΑΓΑΠΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ, ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

ΜΙΑ ΡΗΜΑΔΑ ΠΙΣΤΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΡΕΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

ΕΜΕΙΣ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. Ο ΦΟΒΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ.

ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΟΠΟΤΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ. ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!!

ΑΝ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ!!
ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ 'ΝΑΙ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ.




Sto korafaissu ssianonna linari [Στο χωραφάκι σου μάζευα λινάρι]
Ce`derlampisa mesa sto chloro [και άστραψε μέσα στο πράσινο]
Sekundu motti skonnete o fengari [όπως όταν σηκώνεται το φεγγάρι]
Atto krovattitu orio,parefto. [απ`το κρεβάτι του, ωραίο, λαμπρό.]

Agapi mou fidella protini [Αγάπη μου πιστή, πρώτη]
Puru ti nifta iss`innu se toro [και τη νύχτα στον ύπνο σε βλέπω]
Ivo fsunnontas`e se vrisko`ci [ξυπνώντας δε σε βρίσκω εκεί]
Ce is ta mala klamata arcino. [και αρχίζω να κλαίω πολύ πολύ.]

Tin agapi mou vale sti fsichi [Την αγάπη μου βάλε στην ψυχή σου,]
Sekundu sti kardiammu tin vasto [όπως την κρατώ εγώ στην καρδιά μου]
Ius panta sto kosmo pai`to zisi [έτσι πάντα στον κόσμο πάει η ζωή]
Sekundu s`agapune n`agapisi [όπως σ`αγαπάνε ν`αγαπήσεις.]

Μαλαματένια λόγια - Γαργανουράκης, Χαλκιάς, Τσανακλίδου

Μαλαματένια λόγια
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Λάκης Χαλκιάς, Τάνια Τσανακλίδου.

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία
και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ ασετιλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΤ